Tutaj jesteś: Strona główna Archiwum wiadomości
Ustaw jako stronę startową
Menu

Twierdza Kłodzka i Labirynty



Twierdza KŁODZKO

 
Twierdza Kłodzka - foto: Magdalena Serafin

Twierdza Kłodzka


Twierdza Kłodzka - fot. A. Deron

Twierdza Kłodzka - fot. A. Deron

Twierdza Kłodzka i Labirynty


Jest to jeden z najciekawszych obiektów militarnych w Europie. Jest organicznie związana z miastem.

Była nie tylko przyczyna jego powstania, ale także i jego niszczenia.

Historycy, począwszy od Kosmasa, łączą umocnienia wzniesione na Górze Fortecznej (Zamkowej), górującej nad Kłodzkiem z powstającym na potrzeby zaopatrzenia i obsługi twierdzy ( zamku) – miastem.

Góra Forteczna ( Zamkowa) to tutaj istniał w IX wieku gród obwarowany umocnieniami drewniano-ziemnymi. W XII wieku ustanowiono w Kłodzku kasztelanię.

Pierwszym kasztelanem został w 1170 r., przez władcę Czech mianowany Sobiesława I – Gronzata. Za czasów Jerzego z Podiebradów zamek staje się komfortową rezydencją.

widok na Twierdzę i Ratusz - fot. A. Deron

W skład której obok pomieszczeń mieszkalnych wchodziła kaplica oraz kościół św. Wacława i św. Marcina. Wodę czerpano z pięciu studzien.

Najstarsza studnia pochodziła z 1393 roku, zwana była Tumską, a najgłębsza Piekarska, znajdowała się  w 60 metrowym szybie.

W latach 1557-1560 architekt Lorenz Kirschke rozbudował twierdzę o zamek średni i niższy. One to, wraz z zamkiem wyższym i fortyfikacjami miasta, stanowiły zespolony w jedno system obronny.


Dalsze prace nad rozbudową umocnień prowadził w latach 1690-1702 Jakub Carove. Na zlecenie Habsburgów wzniesiono wtedy trzy bastiony Jabłonki, Ludmiły i Wacława. Były one podstawą umocnień twierdzy, tworzyły tzw. dzieło koronowe, osłaniające Górę Forteczną od północy i wschodu.

Natomiast od południa i zachodu wybudowano bastiony Alarmowy i Dzwonnik oraz półbastion Orzeł.

Kompleks tych umocnień otaczał położony na szczycie zamek, był on częściowo dostosowany do systemu umocnień. Bastiony zostały osłonięte rawelinami – Polnym i Jabłonką oraz fosą.

fot. A. Deron

Twierdza Kłodzka - fot. A. Deron
W 1742 r. hrabstwo i miasto przechodzą pod panowanie Prus.

Wkrótce następuje kolejny etap rozbudowy kłodzkich fortyfikacji. Modernizację przeprowadza holenderski inżynier Gerhard Cornelius Walrawe. W 1743 rozpoczyna się wznoszenie umocnień na pobliskiej Górze Owczej. Te dwie twierdze miały tworzyć rygiel zamykający w razie potrzeby miasto.

Obrona Twierdzy Kłodzkiej została wzmocniona przede wszystkim przez wzniesienie na miejscu dawnego zamku kleszczowego Dożonu, najwyższego umocnienia, który był przewidziany jako jej ostatni punkt oporu.

Wybudowano Żuraw - redutę osłaniająca przedmieście Kłodzka od strony północnej, bezpośrednio współpracującą  z umocnieniami Góry Owczej.

Zostały wzniesione szańce dwukleszczowe do obrony kurtyn bastionów: Wielki Kleszcz po stronie północnej twierdzy, między dziełem koronowym a Donżonem; Mały Kleszcz na wschód, nad ulicą Łukasińskiego i Kleszcz Tumski na południe nad ulicą Czeską. Pogłębiono fosy, podniesiono raweliny.

Zbudowano cały system korytarzy, sztolni, chodników kontrminerskich, zapobiegających wierceniu podkopówi ewentualnemu wysadzeniu umocnień. Wtedy zmieniono też częściowo charakter miasta, przeznaczając niektóre budowle na potrzeby miasta.
Twierdza Kłodzko - fot. A. Deron

Twierdza Kłodzko - fot. A. Deron


Twierdza Kłodzka -fot. M. Serafin
Twierdza w Kłodzku a także w Koźlu i Świdnicy były największymi twierdzami na Śląsku. Znajdowały się tutaj koszary a w nich: magazyny, piekarnie, warzelnia piwa i karcel.

Wraz z postępem w prowadzeniu działań wojennych, rola fortyfikacji malała, aż w końcu XVIII wieku uznano za zbyteczne prowadzenie dalszych prac budowlanych na tak dużą skalę.

W 1877 r. twierdza została przeznaczona na miejsce odosobnienia więźniów politycznych Niemiec. W czasie II wojny światowej znajdowało się tu ciężkie więzienie hitlerowskie dla więźniów politycznych, miejsce kaźni i obóz pracy.

Więziono tu Rosjan, Francuzów, Włochów, Belgów, Czechów, Finów i Anglików. Od 1944 roku pracowały tu przeniesione z powodu przesuwania się frontu zakłady AEG, w których produkowano aparaty radiowe dla łodzi podwodnych (U-Boot)  i rakiet V1 i V2. 

Współcześnie stanowi zabytek architektury budownictwa militarnego tamtych lat. Dzisiaj na twierdzy można zobaczyć:
-         podziemne korytarze – chodniki minerskie ( do zwiedzania z przewodnikiem)
-         ekspozycję historyczną o twierdzy
-         kilka wewnętrznych dziedzińców 
-         bastiony obronne , z których rozpościera się piękny widok na Kłodzko i okolice
-         wystawę sprzętu pożarniczego
-         lapidarium – gdzie zebrano zabytkowe płyty nagrobkowe i rzeźby z dworów  z okolic Kłodzka.


Twierdza Kłodzka
ul. Grodzisko 1, 57-300 Kłodzko
tel. (074) 867-34-68
Czynne: codziennie od 18.IV do 31.X: w godz.
10.00 - 18.00 od 1.XI do 17.IV: w godz. 9.00 - 16.00.
16.IV i 24 .XII twierdza jest nieczynna
Twierdza Kłodzka


« powrót
Witamy
Środa, 16 stycznia 2019
Zobacz
Reklama:

Czy wiesz że?
Muzeum Regionalne w Bobolicach należy do młodych placówek muzealnych na Pomorzu Zachodnim. Zostało uroczyście otwarte 29 czerwca 2013 r. po przekształceniu z Miejskiej Izby Muzealnej. Swą działalnością i charakterem zbiorów muzeum nawiązuje do istniejącego w Bobolicach przed drugą wojną światową niemieckiego muzeum regionalnego (Heimatmuseum), w którym gromadzono eksponaty archeologiczne i etnograficzne odkrywane na terenie byłego powiatu bobolickiego. Mieści się w podziemiach i pomieszczeniach Miejsko – Gminnego Ośrodka Kultury.Znaleźć tu można narzędzia rolnicze, przedmioty gospodarstwa domowego, akcesoria drukarskie, a także militaria. Zajrzeć można do prasy z pierwszych dni II wojny światowej, zdjęć z różnych okresów życia Bobolic. Znajduje się tu dział sztuki więziennej. Do najcenniejszych eksponatów należy dzwon kościelny z 1581 r., mechanizm główny zegara wieżowego, pochodzącego z drugiej połowy XIX w., elementy broni strzeleckiej z XIX w. oraz kolekcja rzeźb ptaków wykonanych przez rzeźbiarza z Bobolic Józefa Świtałę.

***
Jubileuszowe denary kaliskie Z okazji 1850-lecia istnienia Kalisza w 2009 roku Mennica Państwowa wybiła i wypuściła na rynek kolekcjonerski serię monet okolicznościowych- 4 denary kaliskie(mosiężne) i 40 denarów kaliskich(srebrne),dodatkowo z certyfikatem oryginalności. Awers monety przedstawia głowę tura,co jest nawiązaniem do średniowiecznej chorągwi kaliskiej,a rewers przedstawia Basztę Dorotkę. Należy dodać,iż Kalisz może poszczycić się także inną monetą okolicznościową. W 2006 roku wybita została-tym razem przez Narodowy Bank Polski moneta o nominale 2,00 PLN,z wizerunkiem Ratusza. Prezentacji 2-złotówki dokonał w kaliskim Urzędzie Miasta sam ówczesny prezes NBP-prof. Leszek Balcerowicz.
Linki
Strona główna  |  Wiadomości  |  Mapa serwisu
Copyright © 2006 - 2009 VC.TravellingPolska, Wszelkie prawa zastrzeżone