Budynek Szkoły Podstawowej to dawny katolicki sierociniec ufundowany w 1864 roku przez hrabiego von Schlabrendorff z Kolska koło Zielonej Góry.
Budynek w stylu neogotyckim usytuowany jest na podwyższonym terenie, mury i wszelkie detale architekto- niczne wykonane są z cegły.
Twórcy ekspozycjipt. „Wystawa Dziedzictwa Kulturowego Ziemi Lubomierskiej” podjęli trud zebrania pamiątek związanych z Lubomierzem i jego okolicami. Nie starano się wiązać ekspozycji z dziejami politycznymi. Przyjęto założenie, że mieszkańcom potrzebne były różne narzędzia i przedmioty codziennego użytku.
Z biegiem czasu zmieniali je i doskonalili, żeby ułatwić sobie pracę i życie. Te zmiany obrazują między innymi: kolekcja szkła, lamp naftowych i żelazek. Wśród tych ostatnich można zobaczyć żelazka na węgiel, na "duszę" i pierwsze żelazka elektryczne.
|
Szczególną uwagę przyciągają stare drewniane kołowrotki i narzędzia do czesania lnu oraz nożyce do strzyżenia owiec, naczynia ceramiczne i metalowe, prawidła do butów damskich i męskich o różnych kształtach i wielkościach. Jest świecznik z wygrawerowaną datą "1824", są młynki do kawy i pieprzu, narzędzia stolarskie, maselnice, formy do masła, zgrzebła.
Część eksponatów dotyczy samego Lubomierza, między innymi to: butelka z apteki prowadzonej przed II wojną światową przez Fr. Witkowskyego, pieczątka zakładu produkcji drutu i płotów Franza Birko, butelka z miejskiego browaru, żeliwna podstawka reklamująca hotel "Pod Złotym Lwem" z 1889 roku, tabliczki montowane na maszynach rolniczych produkowanych w warsztacie Stanisława Kazmierzaka.
Prezentowane są przed- i powojenne wydawnictwa poświęcone miastu i okolicom, w tym foldery, pocztówki, gazety. Istotnym elementem szkolnej kolekcji jest zbiór banknotów i monet, z których najstarsza ma ponad 200 lat.
|
Lubomierz
)
)
