|
 |
|
|
Zamek Krzyżacki
|
|
|
|
|
Zamek Malbork (niem. Marienberg – Gród Marii)
– arcydzieło architektury obronnej i rezydencjonalnej późnego średniowiecza.
Największy gotycki zespół zamkowy na świecie o powierzchni około 21 hektarów i łącznej kubaturze budynków przekraczającej Wier miliona metrów sześciennych, uważany za największą budowlę ceglaną wzniesioną rękami człowieka.
|
|
|
|
|
Malbork budowany był etapami od połowy lat 70. XIII w., stając się z czasem podstawowym elementem systemu warowni w krzyżackich Prusach. Początkowo (od 1280 r.) pełnił funkcję jednego z zamków komturskich. W roku 1309 został siedzibą wielkich mistrzów Zakonu.
Intensywne rozbudowany, w wieku XIV uzyskał formę trójdzielnego założenia obronnego z wyraźnie wyodrębnionym Zamkiem Wysokim (klasztor), Zamkiem średnim (siedziba wielkiego mistrza i wielkiego komtura, centrum polityczne i administracyjne państwa zakonnego) oraz Przedzamczem (rozległe zaplecze gospodarcze).
|
|
|
|
|
Jako stolica państwa zakonnego w Prusach, zamek stał się głównym ośrodkiem dyplomacji, centrum militarnym, gospodarczym, a także religijnym. Aż do pierwszej połowy XV wieku, Malbork słynął na całym kontynencie jako jedna z dwóch głównych baz wypraw krzyżowych na Litwę i Żmudź oraz miejsce spektakularnych uczt i turniejów, przyciągających do Prus rycerstwo z wielu krajów Europy.
W roku 1410 po klęsce wojsk krzyżackich pod Grunwaldem – twierdza nad Nogatem, niezdobyta przez wojska polsko – litewskie, uratowała dalszą egzystencję Zakonu.
Pogłębiający się kryzys polityczny i gospodarczy państwa zakonnego, doprowadził do rewolty poddanych (1454) i wcielenia kraju do Korony Polskiej.
W roku 1457, wykupiony z rąk krzyżackich zaciężnych, Malbork przeszedł w ręce króla Kazimierza Jagiellończyka. Odtąd, przez ponad trzy stulecia, warownia spełniała rolę czasowej rezydencji władców Polski, bazy militarnej w Prusach Królewskich oraz siedziby starostów, którzy dysponowali władzą administracyjną, wojskową, policyjną i sądowniczą.
|
|
|
|
|
W rezultacie pierwszego rozbioru (1772 r.) północne ziemie Rzeczypospolitej, a z nimi twierdza nad Nogatem, znalazły się w granicy Prus. W okresie pruskim Zamek służył jako koszary i magazyny. Poważnie zdewastowany, odzyskał swój gotycki kształt w wyniku wielkich prac rekonstrukcyjnych prowadzonych pod koniec XIX i na początku XX w. przez wybitnego architekta Konrada Steinbrechta.
Jednym z najważniejszych wnętrz na zamku jest Wielki Refektarz, który w średniowieczu był największą salą reprezentacyjną malborskiej warowni. Wielcy mistrzowie podejmowali tu swoich licznych gości przybywających z całej Europy, odbywały się tu także kapituły zakonne. Wsparta na trzech filarach sala, zbudowana ok. 1340 r. liczy sobie 30 m długości, 15 m szerokości oraz 9 m wysokości. Jest częścią skrzydła zachodniego Zamku średniego, a przylegając do Pałacu Wielkich Mistrzów zaliczana jest do tzw. kompleksu reprezentacyjnego.
Wnętrze to na skutek niekorzystnych zjawisk konstrukcyjnych było poważnie zagrożone i, w związku z tym, niedostępne dla zwiedzających przez 25 lat. Dzięki intensywnym pracom konserwatorskim i poprzedzającym je badaniom, udało się przywrócić historyczny, architektoniczny kształt wnętrza z początku XX wieku.
|
|
|
|
|
W roku 1945 gospodarzem Malborka jeszcze raz stali się Polacy. Straszliwie zniszczony w ostatniej fazie II wojny światowej, Zamek został z biegiem czasu podniesiony z ruin. Nadal pozostaje obiektem intensywnych prac konserwatorskich. W roku 1997 Zespół Zamkowy w Malborku wpisano na prestiżową listę światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO.
|
|
|
|
|
Administratorem twierdzy nad Nogatem jest dzisiaj Muzeum Zamkowe w Malborku , utworzone w 1961 r. Do jego podstawowych zadań należy opieka nad substancja zabytkową Zamku, prowadzenie prac badawczych i konserwatorskich, gromadzenie i udostępnianie zbiorów oraz działalność edukacyjna.
|
|
|
|
|
Placówka dysponuje dwudziestoma trzema kolekcjami z zakresu sztuki, rzemiosła artystycznego, architektury i historii. Do najciekawszych z nich należą zbiory wyrobów z bursztynu, militariów, numizmatów, detalu architektonicznego i rzeźby.
Poza swa działalnością podstawową, muzeum jest organizatorem wielu sympozjów, przedsięwzięć artystycznych i edukacyjnych, bowiem niepowtarzalna atmosfera w połączeniu z nowoczesnym wyposażeniem technicznym sal konferencyjnych, składają się na zupełnie wyjątkowe miejsce spotkań. Do dyspozycji Gości oddajemy dwie klimatyzowane sale konferencyjne wraz z holem wystawienniczo – kawiarnianym oraz nowoczesnym zapleczem technicznym.
Na specjalne zamówienia organizowane są także spotkania grup zawodowych, warsztaty, uroczyste kolacje oraz biesiady.
Dodatkowymi atrakcjami po zakończeniu konferencji są:
· Nocne zwiedzanie zamku
· Koncerty muzyki dawnej
· Pokazy walk rycerskich
· Zamkowe gry przygodowe
· Historyczne widowiska plenerowe np. „Oblężenie Malborka”
|
|
|
|
|
Zamek nad Nogatem bywa też dosyć często planem zdjęć filmowych i telewizyjnych.
W miesiącach letnich, wieczorami, prezentowane jest w jego murach widowisko „światło i dźwięk”.
|
|
|
|
|
|
|
OBLĘŻENIE MALBORKA
„Lipiec 1410 roku. W malborskim zamku, największej twierdzy średniowiecznej Europy wszyscy z niecierpliwością oczekiwali wieści o losach wielkiej armii Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, która wyruszyła na spotkanie wojsk polsko-litewskich...”
Tak zaczyna się spektakl „Oblężenie Malborka”. Co roku w trzeci weekend lipca w turyści i mieszkańcy Malborka mogą zapoznać się z historią polskiego średniowiecza w sposób lekki, łatwy i przyjemny.
Bo właśnie edukacja poprzez zabawę i rozrywkę to główny cel jaki stawiają sobie organizatorzy nocnego spektaklu „Oblężenie Malborka”.
Jak co roku na murach malborskiej twierdzy pojawią się Krzyżacy, którzy pobici pod Grunwaldem będą próbowali obronić zamek. Jak co roku zwycięskie wojska króla Jagiełły będą próbowały ów zamek zdobyć. I jak co roku nie wiadomo, kto w tych zmaganiach zwycięży.
|
|
|
|
|
Oblężenie Malborka nawiązuje do faktów historycznych. Po zwycięskiej bitwie pod Grunwaldem król Jagiełło na czele wojsk polsko-litewskich ruszył pod Malbork, który okazał się twierdzą nie do zdobycia. Te wydarzenia świętujemy corocznie przez trzy dni razem z ok. 50 tys. turystów, którzy przyjeżdżają do Malborka.
Magia dawnej stolicy państwa krzyżackiego, wielkość zamku - zabytku klasy "0", wpisanego w grudniu 1997 roku na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego, robi wrażenie na wszystkich przybywających.
My, ze swej strony, staramy się zamek ożywić, pokazać, jak mógł wyglądać w czasach swojej największej świetności. Zapraszamy turystów na pokazy rycerskie, turnieje bojowe, inscenizację oblężenia, jarmark rzemiosł średniowiecznych, koncerty muzyczne, zabawy plebejskie i dla dzieci.
|
|
|
|
|
|
|
MIĘDZYNARODOWY
FESTIWAL KULTURY DAWNEJ
Podczas dni Malborka w czerwcu odbywa się Międzynarodowy Festiwal Kultury Dawnej na zamku w Malborku.
To niesamowity i kolorowy przegląd kultury średniowiecznej, muzyki, teatru i tańca. To pokaz najpiękniejszych strojów z dawnej epoki prezentowany we wnętrzach i na dziedzińcu Zamku Wysokiego.
Festiwal to jedyna okazja by posłuchać na żywo wierne repliki instrumentów z dalekiej przeszłości. Na terenie miasta odbywają się w tym czasie koncerty, prezentacje dawnego rzemiosła, warsztaty tematyczne, pokazy rycerskie, widowiska historyczne oraz największy historyczny korowód ulicami miasta.
Dźwięki średniowiecznych instrumentów oraz talent wielu profesjonalnych aktorów oceniane są przez jury, w tym także przedstawicieli Ministerstwa Kultury oraz nieocenioną jak zwykle publiczność.
Bądź więc uczestnikiem średniowiecznego spektaklu i usłysz najpiękniejsze melodie tej epoki.
>> zob. więcej
|
|
|
|
|
|
|
CENTRUM MIASTA
|
|
|
|
|
Stylizowana mała architektura i zieleń – te elementy dominują w przebudowanym centrum Malborka. Centralnym punktem jest przylegający do ulicy Kościuszki plac miejski, gdzie w takt muzyki „tańczy” woda wydobywająca się z niemal 50 dysz malborskiej fontanny.
Codzienne pokazy, szczególnie te wieczorne, których widowiskowość podnoszą efekty świetlne, skupiają w sezonie letnim setki zainteresowanych.
|
|
|
|
|
Inną atrakcją umiejscowioną w pobliżu deptaka jest wykonywana na zlecenie malborskiego magistratu miniatura najważniejszego zabytku naszego miasta – zamku krzyżackiego. Model zamku, wykonany został w skali 1:30 i stanowi kolejny charakterystyczny element deptaka.
|
|
|
|
|
Dzięki realizacji projektów dofinansowanych ze środków unijnych, w centrum miasta wykonana została także inwestycja polegająca na przebudowie byłego Domu Nauczyciela.
Ten XIX-wieczny budynek odzyskał dawną świetność, a od 1 marca 2007r. funkcjonuje w nim Malbork Welcome Center – Centrum Turystyki w Malborku.
|
|
|
|
|
Pomimo tak krótkiego istnienia, jednostka ma na swoim koncie wiele sukcesów i wyróżnień, a w kwietniu br. uzyskała podczas Gdańskich Targów Turystycznych I nagrodę w konkursie na Najlepszą Inwestycję Turystyczną Województwa Pomorskiego.
|
|
|
|
|
|
|
|
KĄPIELISKO MIEJSKIE
I PRZYSTAŃ JACHTOWA
|
|
|
|
|
Kąpielisko czynne jest od dnia 1 maja do 30 września. Oferuje plaże, 3 boiska do piłki plażowej i soccer'a, boksy dla kajaków i smoczych łodzi, przystań jachtową oraz wypożyczalnie sprzętu wodnego.
|
|
|
|
|
Latem oprócz kąpieli organizowane są turnieje piłki plażowej, można korzystać z kajaków i rowerów wodnych oraz zobaczyć zamek i okolice podczas rejsu łodzią - gondolą.
Kąpielisko miejskie i przystań jachtowa
ul. Wileńska 1 (bulwary nad Nogatem)
tel.+ 48 (055) 272-24-96
|
|
|
|
|
|
|
LODOWISKO
Pasaż Turystyczny
Czynne od 20 listopada 2009 do marca 2010
Malbork, ul. Mickiewicza 59
>> więcej informacji
|
|
|
|
|
|
|
ZABYTKI:
|
|
|
|
|
|
|
|
Kościół p.w. Matki Bożej
Nieustającej Pomocy w Malborku
 Aktualny adres: ul. Słowackiego 76
Pierwsza wzmianka o kościele św. Jerzego pochodzi z 1403 r., kiedy to wielki mistrz podarował mu świece wielkanocne. W latach 70-tych XV w. odbudowano go niemal od podstaw po zniszczeniach jakim uległ w czasie wojny 13-letniej. Już w 1526 r. wygłoszono tu pierwsze kazanie ewangelickie, zaś w 1598 kościół przekazano w wyłączne użytkowanie luteranom. Ponownie poważnie ucierpiał w czasie ?potopu? szwedzkiego w 1658 r. Kościół obecny pochodzi z lat 1712-14. Poza szczytem i wieżą jest to budowla fachwerkowa, której drewniany strop imituje ceglane sklepienie krzyżowe. Wnętrze trzynawowej hali zostało tak wyposażone w ławy i empory by jak najlepiej służyć nabożeństwom ewangelickim.
Pierwsze polskie nabożeństwo w kościele odbyło się we wrześniu 1945 r. 16 maja 1958 zmieniono jego wezwanie na Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Druga wojna światowa nie poczyniła większych szkód w zabytkowej bryle obiektu. Podziwiać tu możemy m.in. powstałe jeszcze dla starego kościoła chrzcielnicę i rzeźbioną scenę Pasji (1687). Pozostały wystrój jest późniejszy: ambona z lat 1713-14, zaś ołtarz główny z około 1718 r. Na otaczającym kościół nieistniejącym cmentarzu pochowany został m.in. konserwator zamku Konrad Steinbrecht (1849-1923).
|
|
|
|
|
|
|
|
Brama Mariacka
Aktualny adres: Aleja Rodła
Brama Mariacka zwana też Sztumską, powstała w ramach budowy systemu obronnego miasta Malborka w II połowie XIV wieku za czasów wielkiego mistrza Winricha von Kniprode. Była jednym z elementów systemu pozwalającego na komunikację z miastem od strony południowej. Przed nią znajdowała się fosa, a w późniejszych latach wzniesiono przedbramie i drugą linię murów. W początku XIX wieku mówiono już o konieczności rozebrania średniowiecznego systemu obronnego i w związku z tym w 1807 roku Francuzi okupujący miasto zlikwidowali ruiny zewnętrznej Bramy Mariackiej, w której znajdowała się niegdyś kaplica. 7 lutego 1838 roku pożar zniszczył dach bramy. Nie zrekonstruowano go w dawnej formie, a zwieńczeniem stała się mała, fachwerkowa nadbudówka na rzucie kwadratu, przykryta czterospadowym daszkiem. W latach 1936-1937 powstał nowy czterospadowy dach kryty ceramiczną dachówką, zaprojektowany przez mistrza budowlanego Paula Domberta.
W 1945 roku została całkowicie wypalona, a mury okaleczone pociskami. Podczas odbudowy w 1964 r. nie uwzględniono nadbudówki i nie zrekonstruowano czterospadowego dachu. Przez wiele lat brama stała nieużytkowana.
Dopiero w latach 70-tych urządzono w niej kawiarnię, co wymagało prac adaptacyjnych wewnątrz obiektu i wykonania schodów po stronie zewnętrznej. Groźny pożar na początku lat osiemdziesiątych wyrządził wiele szkód wewnątrz budynku, przyczynił się również do znacznego osłabienia murów. Obecnie w obiekcie znajduje się pub.
|
|
|
|
|
|
|
|
Brama Garncarska
Aktualny adres: ul. Piłsudskiego
Brama Garncarska, zwana też św. Ducha lub Elbląską, powstała w ramch budowy systemu obronnego miasta Malborka w II połowie XIV wieku.
Była jednym z elementów systemu pozwalającego na komunikację z miastem od strony wschodniej. przejazdowa z XV w., na planie prostokąta, z trzema ostrołukowymi prześwitami, pięciokondygnacyjna, ceglana. Dach czterospadowy kryty dachówką. Górne partie bramy dekorowane ostrołukowymi blendami. Znajduje się w pasie murów obronnych, otaczających Stare Miasto. W latach 30-tych XX wieku utworzono wewnątrz schronisko młodzieżowe. Częściowo uszkodzona podczas walk w 1945 roku. W 1955 roku wyremontowano bramę. Obecnie w budynku mieści się zakład jubilerski.
|
|
|
|
|
|
|
|
Pozostałości średniowiecznych
murów obronnych miasta
System obronny miasta powstawał wraz z systemem zamkowym. Pierwotnie były to umocnienia drewniano-ziemne, w XIV wieku przekształcone na murowane z cegły. W II połowie XIV wieku wraz z rozszerzaniem terenu miasta powstał nowy ciąg murów, które przetrwały częściowo aż do XIX wieku.
W 1807 roku Francuzi podczas okupacji Malborka rozebrali jako zupełnie niepotrzebne dawne fortyfikacje z czasów szwedzkich oraz część średniowiecznych murów zewnętrznych drugiej linii oraz gotycką, zewnętrzną Bramę Mariacką z kaplicą.
W latach 1878-83 zniwelowano dalszą część umocnień średniowiecznych, zasypano fosę wschodnią tworząc łagodny stok łączący Starówkę z dawnym przedmieściem św. Ducha. Wytyczono tam nowe ulice: Szkolną (ob. 17 Marca) i Gimnazjalną (ob. Witosa). System murów zniszczony został częściowo podczas walk w 1945 roku. Bezpowrotnie zniknęła zabudowa murów od strony wschodniej i południowej. Zachowane zostały natomiast, mimo zniszczeń i przebudów, bramy miejskie Garncarska i Mariacka oraz dwie baszty otwarte od strony miasta, a także fragmentarycznie linia murów.
|
|
|
|
|
|
|
|
Ratusz Staromiejski
Aktualny adres: Stare Miasto 13
Średniowieczna siedziba władz miejskich usytuowana została we wschodniej pierzei Rynku. W obecnym kształcie wzniesiona została w 2 poł. XIV w., około 1380 r. Liczne przebudowy następowały zawsze po zniszczeniach w trakcie oblężeń miasta i zamku, głównie w XV w. Świadectwem tych działań budowlanych jest późnogotycki szczyt południowy. Przez stulecia we wnętrzach ratusza odbywały się municypalne uroczystości. W XIX w. poddano jego elewacje niezbędnym pracom konserwatorskim, uzupełniono zniszczone fragmenty dekoracji maswerkowych. Kolejną renowację, głównie części dachowej, przeprowadzono po pożarze w 1899 r. burmistrz i rada miasta urzędowali tu do 1929 r., kiedy to oddano do użytku Nowy Ratusz (obecnie Urząd Miasta). Następnie mieściła się tu niemiecka policja. W latach II wojny światowej Ratusz był miejscem śmierci Polaków - przymusowych robotników, wywożonych na Żuławy Malborskie. Na ścianie Ratusza znajduje się tablica upamiętniająca działalność Polaków z organizacji "Młody Las" działającej na terenie Powiśla, Warmii i Mazur w latach 1941- 1945. tablice ufundowało Stowarzyszenie "Koło Malborskich Przewodników". Tylko tutaj oglądać możemy słynne malborskie podcienia. Dziś Ratusz jest siedzibą Młodzieżowego Domu Kultury.
|
|
|
|
|
|
|
|
Dawny Szpital Jerozolimski
Aktualny adres: Al. Armii Krajowej 68
Jednym z bardzo ważnych obiektów sanitarno ? opiekuńczych w średniowiecznych organizmach miejskich były ?szpitale?. Tej nazwy nie możemy dzisiaj rozumieć dosłownie ? nie były to miejsca zajmujące się leczeniem chorych, a instytucje pełniące rolę przytułków i miejsc, które dzisiaj noszą nazwę domów spokojnej starości. Utrzymywane były przez władze miejskie z datków, które wpłacali potencjalni pensjonariusze tych miejsc, jak również przez datki mieszczan, zarówno bogatych i biednych. Chcieli zapewnić sobie miejsce spokojnej starości. Obiekty te, jako miejsca potencjalnego zagrożenia epidemiologicznego, znajdowały się poza murami miejskimi.
Zachowany budynek Szpitala Jerozolimskiego to budynek z XVI w. założony na planie prostokąta, ceglany, częściowo tynkowany, dwukondygnacjowy. Dach dwuspadowy kryty dachówką mnich ? mniszka. Szczyty o podwójnie załamanych krawędziach, zwieńczone naczółkiem, zdobione tynkowanymi fryzami obramionymi profilowanymi gzymsami. Obecnie podjęte są działania ratownicze przez niemieckie stowarzyszenie, które specjalnie zawiązało się ku tej inicjatywnie. W niedalekiej przyszłości planuje się tu utworzenie Muzeum Miasta oraz centrum współpracy polsko ? niemieckiej.
|
|
|
|
|
|
|
|
Szkoła Łacińska
Aktualny adres: Stare Miasto
Na terenie Starego Miasta, przy skarpie nadnogackiej wzniesiono w II połowie XIV wieku oparty o mur oporowy budynek. Nie jest pewne pierwotne przeznaczenie obiektu, być może miała to być siedziba Bractwa św. Jerzego. Wiadomo, że od II połowy XVI wieku funkcjonowała tu szkoła, od 1603 roku zwana Szkołą Łacińską.
W I połowie XVIII wieku przeprowadzono w budynku znaczne prace remontowe, a w 1758 roku poszerzono go w kierunku wschodnim, nakrywając nowym dachem. W 1866 roku szkoła przeniosła się do nowo wybudowanego gmachu przy obecnej 17 Marca.
W danych pomieszczeniach utworzono mieszkania oraz magazyny gospodarcze. W 1899 roku podczas pożaru miasta spaliły się górne kondygnacje. Rok później odbudowano obiekt na magazyn. Ponownie zniszczony w 1945 roku. Ocalały dolne partie murów średniowiecznych od strony Nogatu. W latach 70-tych rozpoczęto odbudowywanie ruiny, ale nie ukończono jej adaptacji.
|
|
|
|
|
|
|
|
Młyn Górny przy ul. Konopnickiej
 Aktualny adres: ul. Konopnicka 36
Istniejący do dziś gotycki młyn w Malborku. Był to pierwotnie folusz miejski, potwierdzony źródłowo w 1400 roku. Ma konstrukcję ceglaną, pokrytą ceramiką. Cechuje go rozmiar cegieł i ich wątek właściwy dla obiektów gotyckich z XV w.
|
|
|
|
|
|
|
|
Budynek dworca PKP wraz z peronem
I, budynkiem ekspedycji towarowej
i szaletem dworcowym
Aktualny adres: ul. Dworcowa 17
Nowy dworzec istniejący do dziś oddano do użytku w 1890 roku. Budynek dworca zbudowano w stylu neogotyckim, murowany z cegły licówki, założony na planie wydłużonego prostokąta. Elewacje w bogatym ukształtowaniu architektonicznym, podkreślonym zastosowaniem wysokiej jakości cegły licówki, w niektórych fragmentach cegły glazurowanej.
Dach wysoki, zróżnicowany w konstrukcji i formie, kryty ceramicznie, od strony frontowej (południowej) dachówką holenderską, a od strony peronów dachówką karpiówką. Budynek ekspedycji z ok. 1900 r. murowany, ze ścianą kolankową w konstrukcji szachulcowej, budynek szaletu z ok. 1900 r. murowany, ściana poddasza o konstrukcji ryglowej ? z wypełnieniem pół cegłą. Interesujący przykład architektury kolejowej z XIX w.
|
|
|
|
|
|
|
|
Kaplica Kościoła
Chrześcijan Baptystów
przy ul. Jagiellońskiej nr 105
Aktualny adres: ul. Jagiellońska nr 105
Kaplica Kościoła Chrześcijan Baptystów przy ul. Jagiellońskiej nr 105 w Malborku powstała w 1910 roku na potrzeby miejscowej gminy. Wzniesiona w stylu historyzującym nawiązującym do form gotyku, z elementami modernizmu. Usytuowana we wschodniej pierzei ulicy, przy skrzyżowaniu z ulicą Grunwaldzką. Budynek murowany z cegły w wątku krzyżowym, z niewielkimi partiami tynkowanymi (blendy szczytów, pola blend okiennych, gzyms cokołowy). Założona na planie zbliżonym do prostokąta z aneksem przybudówki, dwukondygnacjowa.
Budowla wysoko podpiwniczona, dach dwuspadowy. Kaplica powstała w okresie licznych realizacji architektury monumentalnej w mieście, związanych z zainteresowaniem Malborkiem z racji wielkich prac remontowo - konserwatorskich prowadzonych na zamku. Przykład architektury neogotyckiej z elementami modernizmu do dziś pełni swoją pierwotna funkcję.
|
|
|
|
|
|
|
|
Zespół budynków poczty
przy ul. Poczty Gdańskiej
i ul. 17 Marca
Aktualny adres: ul. Poczty Gdańskiej 1 i ul. 17 Marca 38
Wzniesione w latach 1891-1893. Utrzymany w konwencji niemieckiego neogotyku, należały do typowych realizacji tego typu obiektów w Rzeszy Niemieckiej. Doskonałe rozplanowanie obiektu sprawiało, że zawsze zachowywał przydatność dla funkcji, dla jakich został zbudowany.
W 1945 budynek główny został doszczętnie zniszczony, zachowały się z niego jedynie wypalone mury. Po odbudowie i rekonstrukcji dachu do dzisiaj budynek pełni funkcje, dla jakich został zbudowany. W jego skład wchodzą: budynek główny, budynek telekomunikacji, garaże i mur ceglany współczesny z odcinkiem muru z XIX w.
|
|
|
|
|
|
|
|
Wieża ciśnień przy Pl. Słowiańskim
Aktualny adres: Pl. Słowiański 15
Wieża ciśnień przy Pl. Słowiańskim w Malborku została zbudowana w 1905 roku wraz z założeniem w mieście wodociągów, w stylu neogotyckim. Murowana z cegły, na wysokim, ośmiobocznym kamienny cokole. Wieża w kształcie walca podzielnego na narożach cokołu wąskimi pilastrami. Wnętrze trójkondygnacjowe, kondygnacje jednoprzestrzenne z zachowanym i czynnym zbiornikiem wodnym i kolistą klatką schodową. Wieża nakryta wysokim dachem ośmiopołaciowym z chorągiewką i wyciętą w niej datą 1905. Posiada zegar z niezwykle ciekawym mechanizmem. Budynek wieży ciśnień przy Pl. Słowiańskim 15 w Malborku jest przykładem niezwykle ciekawej, neogotyckiej architektury, do dziś funkcjonującego zabytku techniki.
|
|
|
|
|
|
|
|
Wodociągowa wieża ciśnień przy ul. Dworcowej
Aktualny adres: ul. Dworcowej 23
Wodociągowa wieża ciśnień przy ul. Dworcowej w Malborku wzniesiona został w 1901 roku, bez cech stylowych. Wolnostojąca, usytuowana pomiędzy ul. Dworcową a torami kolejowymi, w pobliżu mostu drogowego na trasie do Elbląga oraz zabudowań stacji kolejowej Malbork Główny.
Wieża murowana, otynkowana, wzniesiona na planie ośmiokąta foremnego z filarami na narożach. Bryła wieży trójkondygnacjowa; korpus wieży zbieżny ku górze, posadowiony na wysokim cokole wzniesionym na rzucie koła, z wysoki fazowym gzymsem, głowica nadwieszona, szersza, dach ośmiopołaciowy ze świetlikiem w postaci niskiej latarni, pokrycie ceramiczne. Wnętrze wieży jednoprzestrzenne, trójkondygnacjowe, zachowany zbiornik wodny o sferycznie ukształtowanym dnie, metalowy piec węglowy oraz stalowe, zakręcające schody.
|
|
|
|
|
|
|
|
Kościół św. Jana Chrzciciela
Aktualny adres: Stare Miasto 22
Na terenie Starego Miasta w Malborku funkcjonował od końca XIII stulecia kościół parafialny pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Zarówno w średniowieczu jak i w czasach najnowszych był wielokrotnie przebudowywany. Obecną formę architektoniczną świątynia zawdzięcza kampanii budowlanej około 1468 r., kiedy dźwigała się z ruin po wojnie trzynastoletniej. Przesklepienie i budowa nowej dzwonnicy przeciągnęły się do lat dwudziestych XVI w. W XIX stuleciu kościół obudowany został niewielkimi kamieniczkami służącymi parafii. Prace konserwatorskie przeprowadzono w nim w okresie międzywojennym. Wymieniono wówczas wyposażenie i witraże. Do najcenniejszych zabytków ruchomych we wnętrzu należy średniowieczna rzeźba św. Elżbiety Turyńskiej oraz neogotycki zespół ołtarzy. Kościół św. Jana przez całą swoją historię był świątynią katolicką.
|
|
|
|
|
|
|
|
Dawne Gimnazjum miejskie
przy ul. 17 Marca 4
Aktualny adres: ul. 17 Marca 4
Gimnazjum malborskie, powołane do życia w 1860 roku, znajdowało się początkowo w średniowiecznym budynku Szkoły Łacińskiej na Starym Mieście. Parę lat później rozpoczęto budowę gmachu na roku obecnych ulic 17 Marca i Witosa. Ukończono go w 1866 roku. Jego historyzująca architektura z neogotyckimi elementami dekoracyjnymi została zastosowana w Malborku jako jedna z pierwszych.
W 1927 roku w gmachu umieszczono szkołę podstawową św. Jana. Na początku lat 30-tych XX wieku nadbudowana została zachodnia część budynku. Od 1937 roku istniała tu Horst-Wessel-Schule, szkoła podstawowa dla chłopców. W 1945 roku budynek nie doznał poważniejszych zniszczeń. Po jego odbudowie i adaptacji, umieszczono tu w 1946 roku Publiczną Średnią Szkołę Zawodową, przemianowaną później na Zespół Szkół Zawodowych nr 4. Obecnie budynek zaadoptowano na potrzeby Sądu Rejonowego.
|
|
|
|
|
|
|
|
Kompleks budynków koszar
Aktualny adres: ul. 17 marca, 3 maja, Jagiellońska
W następstwie wygranej przez Prusy wojny z Francją w IV ćwierci XIX wieku kasa Rzeszy Niemieckiej została zasilona olbrzymią kontrybucją. Władze Rzeszy przeznaczają ją na rozliczne inwestycje związane między innymi z obronnością. Także Malbork otrzymał swoją część z tych pieniędzy. Kwota ta przeznaczona zostaje na wzniesienie tzw. "Czerwonych Koszar". Kompleks neogotyckich budynków 152 Regimentu Piechoty wzniesiony na południe od zespołu staromiejskiego przetrwał burzę wojenną II wojny światowej i do dzisiaj pełni swoje pierwotne funkcje. Ich ciekawa architektura stanowi o atrakcyjności tego zespołu architektonicznego. Przepiękne dachówki typu niemieckiego w słoneczne dni pięknie mienią się w słońcu.
|
|
|
|
|
|
|
|
Wyposażenie ruchome Kościoła Parafialnego
pw. Św. Józefa w Kałdowie
Aktualny adres: ul. Kościelna 5
Kościół parafialny ow. Św. Józefa w Kałdowie zbudowany został na przełomie 1930/31 roku w stylu neogotyckim. Po zniszczeniach wojennych odbudowany w latach 1957/58, częściowo zatracił cechy stylowe. Skompletowano wyposażenie ruchome kościoła, które ze względów artystycznych stanowią dobro kultury:
1. Ołtarz Główny pr. Św. Józefa ? regencja z 1727 roku, nieznanego autora, drewno polichromowane, rzeźbione. Przeniesiony z kościoła gotyckiego w Świerkach, pierwotnie pw. Św. Bartłomieja. Architektoniczny, dwukondygnacyjny. Podstawa pod ołtarz współczesna, murowana. W środku obraz św. Józefa, współczesny z 1961 roku.
2. Obraz św. Barbary ? barokowy, 1727 r. olej na płótnie, w zwieńczeniu ołtarza głównego. W centrum kompozycji postać św. Barbary z atrybutami ? w prawej ręce miecz, w lewej kielich z hostią.
3. Ambona ? barok, ok. 1720 r. , drewno polichromowane.
|
|
|
|
|
|
|
|
Urząd Miasta
Aktualny adres: Pl. Slowiański 5
Najważniejszą z miejskich inwestycji w okresie międzywojennym było wzniesienie Nowego Ratusza (obecnie Urząd Miasta) przy Placu Gdańskim (ob. Słowiańskim).
Kamień węgielny pod budynek położono w 1927 roku, a sam budynek ukończono i poświęcono w 1929 roku. pracami kierował radca budowlany Mollenhauer, a inżynier Kurt Höppner sprawował nadzór artystyczny. W budynku oprócz magistratu, swoją siedzibę miała Biblioteka Publiczna, Miejska Kasa Oszczędności, Szkoła Handlowa i kawiarnia. Po II wojnie światowej budynek zajęła administracja polska i do dziś jest siedzibą Urzędu Miasta.
|
|
|
|
|
|
|
|
Liceum im. H. Sienkiewicza
Aktualny adres: ul. 17 marca
Szkoła założona w 1805 roku przez pastora Wilhelma Ludwiga Haeblera, początkowo prywatna, od 1807 roku miejska Szkoła dla Dziewcząt, przez wiele lat mieściła się w różnych domach oraz w budynku dawnej Szkoły Łacińskiej. W 1865 roku, Szkoła Luizy (Luisenschule), bo tak już się wówczas nazywała, została przeniesiona do części pomieszczeń gimnazjum.
Wkrótce też rozpoczęto budowę osobnego obiektu, ukończoną w 1874 roku. powstał gmach na rzucie prostokąta w neogotyckiej stylistyce. Na jego bryłę składały się dwie boczne części ryzalitowi, zamknięte prostymi szczytami, i część środkowa, z małymi podwójnymi okienkami poddasza. Ostateczny kształt Szkoły Luizy uzyskała w latach 1905-1906 przez dobudowanie gmachu pomiędzy główną częścią a salą ćwiczeń, gdzie na piętrze zlokalizowano przestrzenną aulę. Po II wojnie światowej umieszczono tu szkołę ogólnokształcącą.
|
|
|
|
|
| Zapraszamy! |
|
 |
|
|
|
Malbork
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
