Tutaj jesteś: Strona główna
Ustaw jako stronę startową
Gorlice
Noclegi nad morzem - Grzybowo
Menu

Najpiękniejsze miejsca w Polsce


Wągrowiec
Informacje ogólne Atrakcje turystyczne Piękno okolic Dane Teleadresowe Mapka
Nasza historia Co? Gdzie? Kiedy?
Nasza historia

Galeria zdjęć dawnych:


Dworzec PKP


Klasztor


Rynek przed 1918 r


Ratusz przed 1918 r


Starostwo Powiatowe


ul. Szeroka


Najstarsza część Wągrowca jest położona na naturalnej wyspie, pomiędzy ramionami rzek Wełny i Nielby. Sprzyjające warunki topograficzne sprawiły, że zakonnicy cysterscy z klasztoru w Łeknie postanowili założyć na tym terenie miasto.

 


Nazwa miasta Wągrowiec po raz pierwszy została zapisana 22 grudnia 1381 roku. W 1393 roku król Władysław Jagiełło zatwierdził prawo do organizowania na wągrowieckim rynku cotygodniowych targów oraz dwudniowych, corocznych jarmarków, odbywających się w dniu patrona miasta, św. Jakuba Apostoła. 

W latach 90. XIV wieku cystersi z Łekna podjęli decyzję o przeniesieniu swojej siedziby z Łekna do Wągrowca. Budowę nowego klasztoru zrealizowano w zachodniej części miasta. Ostatecznie, po gruntownej modernizacji przeprowadzonej w XVIII wieku, kościół klasztorny uzyskał formę odpowiadającą stylowi schyłkowego baroku.

 

 

Hojne darowizny zamożnych, XVI-wiecznych wągrowczan, umożliwiły  budowę nowego kościoła farnego. O wykształcenie synów zamożniejszych mieszczan dbali cystersi, prowadzący szkołę dla chłopców. Najbardziej znanym jej wychowankiem jest ks. Jakub Wujek, któremu później powierzono przekład Pisma Świętego na język polski.

Miasto kilkakrotnie ulegało zniszczeniu w wyniku pożarów. Odnotowano powtarzające się powodzie i nawroty epidemii, tzw. "morowego powietrza". Jednym z symptomów upadku miasta były liczne procesy o czary, w wyniku których co najmniej kilkanaście osób skazano na śmierć.

W 1793 r., w wyniku rozbiorów Polski, Wągrowiec znalazł się w granicach państwa pruskiego. Przeprowadzona konfiskata dóbr klasztornych sprawiła, że król pruski stał się właścicielem miasta i rozległych obszarów położonych w okolicach Wągrowca. Zadecydowano o zachowaniu praw miejskich i utworzeniu w Wągrowcu siedziby powiatu.

W 1918 roku powstało niepodległe państwo polskie. Mieszkańcy Wielkopolski, wyrażając chęć przyłączenia do odrodzonej Rzeczypospolitej, przystąpili do zbrojnego powstania.  Powstanie Wielkopolskie rozpoczęło się 27 grudnia 1918 roku w Poznaniu.

Trzy dni później wągrowieccy powstańcy rozbroili stacjonujący w mieście oddział żołnierzy niemieckich. Wągrowieckie oddziały uczestniczyły w walkach na północnym froncie, a po ustabilizowaniu sytuacji w tym rejonie stały się częścią wojsk wielkopolskich.

We wrześniu 1939 roku Polska została zaatakowana przez wojska III Rzeszy. W drugim dniu września lotnictwo niemieckie przeprowadziło atak bombowy, w wyniku którego zniszczono ratusz miejski.

Ofiarami bombardowania było sześciu pracowników magistratu, a wśród nich burmistrz Szymon Wachowiak. Próbę wyparcia śladów polskiej przeszłości miasta starano się przeprowadzić poprzez symboliczną zmianę herbu i nazwy miasta, która od 1941 roku brzmiała Eichenbruck.

W dniu 21 stycznia 1945 roku wycofujące się z Wągrowca wojsko niemieckie podpaliło magazyny sprzętu sanitarnego znajdujące się w zabudowaniach klasztornych. Zabytkowy kompleks zabudowań klasztoru pocysterskiego uległ zniszczeniu.

Dwa dni później do miasta wjechało 12 radzieckich czołgów dowodzonych przez płk. Andrieja Paszkowa i 23 stycznia 1945 roku wyzwoliło miasto.

Po zakończeniu II wojny światowej Wągrowiec stał się ośrodkiem władz powiatowych. Liczba ludności miasta stopniowo wzrastała, osiągając u schyłku XX wieku liczbę blisko 25 tysięcy mieszkańców.

Współcześnie w Wągrowcu warto zwiedzić m. in. Muzeum Regionalne, usytuowane w tak zwanej "Opatówce", czyli siedzibie przełożonego cysterskiego konwentu, która pochodzi z końca XVIII wieku.

O dawnych właścicielach miasta przypomina kościół i klasztor pocysterski. Innym cennym zabytkiem jest wągrowiecki kościół farny pw. św. Jakuba Apostoła, zbudowany w 2. poł. XVI wieku.

Przed farą stoi pomnik poświęcony księdzu Jakubowi Wujkowi, odsłonięty w 1973 roku.

Niewątpliwą wągrowiecką ciekawostką jest grobowiec w kształcie piramidy (wysokość ponad 6 m) wykonany z kamieni ciosowych. Wewnątrz "piramidy" złożono szczątki Franciszka Łakińskiego, rotmistrza wojsk napoleońskich. Łakiński miał powiedzieć, że kiedy posadzone drzewka osiągną wysokość grobowca - wróci odrodzona Polska. Jego przepowiednia się sprawdziła.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

Zapraszamy!
Witamy
Poniedziałek, 20 listopada 2017
Położenie » Zobacz położenie atrakcji »

Filmy »
Kamery »
Panoramy »

Noclegi w okolicy »
» lista atrakcji «
Wybierz atrakcje:
Rejs stateczkiem po Jeziorze Durowskim
Jezioro Durowskie
Plaża miejska nad Jeziorem Durowskim
Aquapark Wągrowiec
Rynek w Wągrowcu
Tańcząca fontanna na Rynku
Lodowa fontanna
Wieża widokowa
Muzeum Regionalne w Wągrowcu
Zabytkowa dzwonnica
Bunkier z czasów II wojny światowej
Piramida Łakińskiego
Klasztor pocysterski z końca XVIII wieku i kościół pw. Wniebowzięcia NMP
Kościół farny pw. św. Jakuba Apostoła
Kościół poewangelicki
Lapidarium żydowskie
Pomnik ks. Jakuba Wujka
Ośrodek Sportu i Rekreacji
Ośrodek Rehabilitacyjno-Wypoczynkowy WIELSPIN
Grobowiec Keglów
Skrzyżowanie rzek
Wypożyczalnia rowerów
Wypożyczalnia sprzętu pływającego
Drewniany kościół w Tarnowie Pałuckim
Kamień św. Wojciecha w Budziejewku
Rezerwat leśny „Dębina”
Reklamy Google
Strona główna  |  Wiadomości  |  Mapa serwisu
Copyright © 2006 - 2009 VC.TravellingPolska, Wszelkie prawa zastrzeżone