Najpiękniejsze miejsca w Polsce

Dogodne usytuowanie w bezpośrednim sąsiedztwie autostrady A4, łączącej kraje Unii Europejskiej z rynkami wschodu. Budowa geologiczna i rozmaitość tutejszych form krajobrazowych przyciągają turystów oraz fascynują geologów i kolekcjonerów skał i minerałów.

Minione epoki pozostawiły po sobie widoczny ślad – okolica to raj dla badaczy jaskiń. Wyrastająca ponad miastem „Wilcza Góra” to rezerwat z osobliwościami wulkanicznymi.

Jak już wspomniano, teren Złotoryi wraz z najbliższymi okolicami, poza urozmaiconą rzeźbą obszaru, dysponuje wieloma pomnikami przyrody nieożywionej.

Zalicza się do nich piaskowce Krucze Skały w Jerzmanicach, pieczary w Dolinie Drążnicy, utworzony w południowo-zachodniej części Wilczej Góry rezerwat geologiczny itd.

Pogórze Kaczawskie zajmuje rozległy obszar między Bobrem a Nysą Szaloną. Od zachodu graniczy z Pogórzem Izerskim, a od wschodu z Pogórzem Bolkowskim. Pogórze podzielone jest Doliną Kaczawy na dwie części: zachodnią i wschodnią.

Najdalej na północ wysunięte jest Pogórze Bolesławieckie z Grodźcem leżącym na wysokości 389 m. Nieco dalej na południe znajduje się Wysoczyzna Ostrzycy z Ostrzycą Proboszczowicką (501m). Wschodnia część Pogórza Kaczawskiego zwana jest Pogórzem Złotoryjskim z kulminacją Wilkołaka (373m) - stożka wulkanicznego. Północno-wschodnia część Pogórza Kaczawskiego nosi nazwę Chełmów.

Występuje tutaj szereg stożków wulkanicznych. Charakterystycznym elementem krajobrazu Pogórza Kaczawskiego obok stożków wulkanicznych jest duża liczba kamieniołomów. Przyrodniczo najciekawsza jest roślinność porastająca zbocza stożków wulkanicznych. Natomiast atrakcją zarówno przyrodniczą jak i krajoznawczą jest Wąwóz Myśliborski. Pogórze jest stosunkowo gęsto zasiedlone. Przeważają tutaj użytki rolne.

 

Zwana jest także "Śląską Fudżijamą" ze względu na podobny do świętej góry Japończyków kształt. Wznosi się 501 m n.p.m.

W szczytowej części wzgórza utworzono rezerwat przyrody o powierzchni 3,81 ha. Rezerwat „Ostrzyca Proboszczowicka” jest położony na terenie województwa dolnośląskiego, w gminie Pielgrzymka, w odległości 2,5 km na zachód od wsi Proboszczów.

Rezerwat leży w południowej części niewielkiego kompleksu leśnego liczącego 330 ha, pośrodku komunikacyjnego czworokąta Jelenia Góra – Lwówek Śląski – Złotoryja – Świerzawa, na północny – zachód od lokalnej drogi między wsiami Proboszczów i Bełczyna. 

W części północno – zachodniej rezerwatu przebiega zielony szlak turystyczny wiodący z Jeleniej Góry przez Wleń, Bełczynę do Grodźca. Teren rezerwatu ma charakter górski. Od wsi Proboszczów do rezerwatu prowadzi droga polna, a następnie w kompleksie leśnym droga leśna. Na terenie samego rezerwatu na szczyt Ostrzycy prowadzą kamienne schodki.

Celem rezerwatu jest ochrona gołoborzy bazaltowych, a także rzadkich gatunków roślin. Ostrzyca w trzeciorzędzie była czynnym wulkanem. W okresie swojej największej aktywności była kilkakrotnie większa - obecnie wzgórze to tylko fragment komina wulkanicznego.

Sama Ostrzyca jako samoistnie wznoszący się stożek, górujący nad okolicą, stanowi świetny punkt widokowy. Widok ze szczytu jest niezwykle rozległy.

Na północ w pogodne dni można dostrzec amfiteatralnie obniżającą się dolinę Odry. Na północnym wschodzie widać Złotoryję, wulkaniczny stożek Grodźca i odsłonięty czop wulkaniczny – rezerwat przyrody nieożywionej „Wilcza Góra”, zwany też Wilkołakiem lub Wilczycą.

 

Zamek położony w pobliżu wsi Grodziec, w gminie Zagrodno, powiecie złotoryjskim, województwie dolnośląskim. Pierwsze wzmianki o średniowiecznym zamku pochodzą z X wieku. Był to gród obronny Bobrzan.

Do XIII wieku należał do Piastów, a potem do rodu Bożywojów. Rozbudowany przez następnego właściciela - księcia legnickiego Fryderyka I stał się dość potężną warownią murowaną na wzór zamku legnickiego.

Zamek podupadł w czasach wojny trzydziestoletniej. Odbudowany dopiero w XIX wieku, gdy stał się własnością Jana Henryka VI von Hohberga. Zamek spłonął w 1945 roku. Dziś częściowo odrestaurowany i udostępniony do zwiedzania jest własnością Gminy Zagrodno.

 

Rezerwat „Wilcza Góra” obejmuje część bazaltowego wzniesienia Wilcza Góra, znajdującego się w północnej części Pogórza Kaczawskiego w pobliżu krawędzi Sudetów. Jej wysokość bezwzględna wynosi 370 m n. p. m., w odległości 2 km od centrum Złotoryi.

Wilcza Góra jest wyraźnie wybijającym się w krajobrazie wzniesieniem o wysokości względnej około 80 m. Rezerwat przyrody „Wilcza Góra” zajmuje fragment zachodniego stoku Wilczej Góry.

W obecnym kształcie stok jest w całości formą antropogeniczną, będąc dawną ścianą kamieniołomu wyłączonego z użytkowania jeszcze przed II wojną światową. Całkowita powierzchnia rezerwatu wynosi 1,69 ha.

Od strony północnej, wschodniej i południowej teren rezerwatu otoczony jest przez filar ochronny, ustanowiony w celu oddzielenia powierzchni chronionej od terenu czynnego kamieniołomu bazaltu znajdującego się na wschodnim stoku Wilczej Góry.