Najpiękniejsze miejsca w Polsce

Kościół ten jest niewątpliwie najcennie- jszym zabytkiem miasteczka. Potężna, bezwieżowa fasada kościoła góruje majestatycznie nad miastem. Portal zdobią figury: u góry patrona i św. Scholastyki. W niszach umieszczone są figury św. Piotra
i św. Pawła.

Wysoko nad wejściami bocznymi widnieją figury św. Jadwigi, patronki Śląska i świę- tego z pastorałem. Tablica nad portalem środkowym poświęcona jest Marcie Tanner, za której rządów wzniesiono świątynię.

Istotnym elementem kształtującym architekturę wnętrza kościoła są malowidła sklepienne występujące na wszystkich polach w każdej kondygnacji. Możemy z nich odczytać oryginalną paletę mistrza, poznać typowy dla niego zestaw barw, efekty iluzjonistyczne, rozmiłowanie w motywach pejzażowych. Mistrzem tym jest Jerzy Wilhelm Neunhertz.  Odczytanie treści przedmiotowej malowideł jest łatwe. Ilustrują one życie Chrystusa, przy czym w sklepieniach empor ukazane zostały sceny związane z dzieciństwem Jezusa, niżej zaś cykl scen od momentu chrztu w Jordanie aż po ukoronowanie cierniem. Nawa środkowa przedstawia kulminacyjne punkty triumfu Chrystusa: "Przemienienie", Wniebowstą- pienie" i "Chwałę Niebieską". Pominięto natomiast scenę najważniejszą - "Ukrzyżowanie".

Ołtarz główny jest dziełem nieznanego autora. Partie centralną zajmuje w nim płaskorzeźbiona grupa "Wniebowzięcia NMP", którą adorują św. Benedykt i Scholastyka. Kompozycję ołtarza wieńczy gloria z Trójcą Św. Ponadto ołtarz zdobią rzeźby św. Jadwigi i Barbary u góry oraz św. Wacława, Maternusa, Bernarda i Floriana stojące poniżej.

Nad drzwiczkami obejścia zostały umieszczone oszklone trumny z relikwiami świętych Benigmusa i Wiktora. Ołtarz powstał w roku 1775. Przy jednym z filarów, przy prezbiterium znajduje się okazała kazalnica, z postaciami czterech ojców kościoła na baldachimie, ewangelistów na parapecie i popiersiami św. Piotra i Pawła przy wejściu. Autor tego dzieła jest nieznany powstało ono w 1765 roku.

W kościele znajduje się bogaty zbiór dzieł sztuki 204 obiekty, są to m.in krucyfiksy, sprzęt kultowy w rodzaju relikwiarzy, agnusków itp.

Za ołtarzem głównym znajduje się kaplica klauzurowa z ołtarzem i bogatym wystrojem rokokowym. Zakonnice nie mogły uczestniczyć we mszach odprawianych w kościele. Z tego to właśnie powodu wybudowano dla nich, za ołtarzem głównym, na piętrze, kaplicę, do której dostęp miały tylko i wyłącznie one. Od kościoła oddzielały ją stalowe drzwi z małym, kwadratowym okienkiem, jedynym łącznikiem ze światem realnym, przez które kobiety przyjmowały komunię świętą.