Zbudowana została w stylu barokowo-klasycystycznym w roku 1778 jako siedziba pruskiej, królewskiej Deputacji Kameralnej - okręgowej władzy administracyjnej.
W okresie Księstwa Warszawskiego (1807-1815) znajdowała się tu prefektura departamentu bydgoskiego, a później (do 1905 r.) sąd dworski.
Od roku 1908 gmach zyskał nowe przeznaczenie, bowiem otwarto tu Bibliotekę Miejską, której zabudowania ciągną się wzdłuż ul. Jana Kazimierza aż do ulicy Długiej. Przecina je Zaułek, którego łukowate przejście zwane jest mostem westchnień (tędy właśnie prowadzono więźniów na rozprawy).
Wśród zbiorów bydgoskiej biblioteki odnaleźć można wiele cennych zabytków piśmiennictwa spośród których na szczególną uwagę zasługuje zbiór około 8 tysięcy starodruków - do najstarszych należą min.: Kazania Jana Chryzostoma „Homilia’e Super Mathaeum” z 1466r., dziewięć XV-wiecznych wydań Biblii oraz jedyny na świecie zachowany w całości egzemplarz ulotki Hieronima Savonaroli „Reguła dla wszystkich zakonników”, wydana w 1480 roku we Florencji.
Znajduje się tu także zbiór dokumentów królewskich od Władysława Łokietka do Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz rękopis „Roty” Marii Konopnickiej.
Przed biblioteką znajduje się fontanna przedstawiająca „Dzieci bawiące się z gęsią” projektu rzeźbiarza Karola Kowalczewskiego.
Miasto zawdzięcza ją rodzinie Kupffenderów, która ufundowała ją z okazji 100-lecia posiadania przez nią „Apteki pod Orłem”.
Odsłonięta w 1909 roku. W czasie II wojny światowej nie uniknęła losu wielu innych bydgoskich zabytków i tak jak one została rozebrana przez Niemców w 1940 roku. Wkrótce jednak (w 1948 roku) odbudowano ją i ustawiono w obecnym miejscu.
>> zobacz wiecej |
Bydgoszcz
)
)
