Drugim inowrocławskim kościołem, który pochwalić się może średniowiecznym rodowodem, jest późnogotycka fara p.w. Św. Mikołaja. Jest to trzynawowa świątynia, wielokrotnie przebudowywana. Po olbrzymich zniszczeniach dokonanych w trakcie najazdu krzyżackiego w 1431 roku wzniesiona została właściwie od podstaw i dzisiaj nie wiadomo właściwie jak wyglądała poprzednio, a zaznaczyć trzeba, że jej pierwotną fundację datuje się na połowę XIII wieku. W latach 1320-1321 odbywał się tutaj proces polsko-krzyżacki o Pomorze Gdańskie.
|
W wyroku ogłoszonym przez Janisława-arcybiskupa gnie- źnieńskiego, Zakon skazany został na zwrot zagrabionych ziem i odszkodowanie pieniężne. Wnętrze świątyni wypełnione jest licznymi zabytkami sztuki sakralnej, głównie barokowymi i rokokowymi. Niektóre z nich pochodzą z dawnego kościoła franciszkańskiego.
Zwracają uwagę XVII-wieczne ołtarze: Św. Krzyża, w którym znajduje się gotycka rzeźba Chrystusa Ukrzyżowanego oraz św. Antoniego, a także XVIII-wieczne epitafium rodziny Zboża Radojewskich - jedyny w mieście przykład sztuki sarmackiej. W dniu 13 grudnia 1860 roku w inowrocławskiej farze ochrzczony został Jan Kasprowicz.
|
Inowrocław
)
)
