Poewangelicki, zbudowany wg. projektu arch. Langhansa w latach 1795-1798 obok bramy świdnickiej na placu powstałym po rozebranym trzynastowiecznym zamku książęcym. Budynek kościelny składa się z obszernej eliptycznej nawy, dookoła której biegną trzy balkony. Balkon najniższy spoczywa na masywnych filarach, a pozostałe na drewnianych kolumnach. Przez lata powojenne kościół był nieczynny.
Od 1970 r. przejęty przez Miejską Radę Narodową, która utworzyła tam czasowo magazyn mebli. W grudniu 1973 r. wybuchł pożar w magazynie przykościelnym, który strawił część dachu kościoła i górną część wieży. Odbudowany w latach 1975-1978, oddany do użytku wiernym w maju 1979 r., jako kościół parafialny rzymsko-katolicki. Znajdujący się tu XVII w. ołtarz został przeniesiony z kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny przy ul. Klasztornej.
|