GÓRA ZAMKOWA W BIECZU
W okresie wczesnośredniowiecznym był zlokalizowany na wzgórzu gród, a wokół mieściła się osada służebna. W wiekach XII, XIII ukształtowała się kasztelania biecka, której siedzibą był warowny gród-zamek.
W okolicy wzgórza istniał już w 1079r. kościół pod wezwaniem św. Piotra. Około połowy XIII w. Został wzniesiony nowy, murowany zamek, który był terenowa rezydencją Królów Polskich.
W czasie pobytów sprawowali oni tutaj władze państwową , podpisywali dokumenty o ważnym znaczeniu dla życia regionu i całego królestwa, odbywali spotkania i narady polityczne. W 1228r. został dokumentem potwierdzony ustny układ z 1226 r. zezwalający Konradowi Mazowieckiemu na sprowadzenie Krzyżaków do Polski. W tym zakonu Władysław Łokietek zastanawiał się nad okresowym przeniesieniem stolicy z Krakowa do Biecza.
Tutaj w latach 1349-1369 przebywał jedenastokrotnie Kazimierz Wielki i wydawał różne dokumenty ważne dla rozwoju miasta i regionu.
W 1371 r. gościła w zamku Królowa Węgier i Polski Elżbieta, a w 1376 r. przebywał mąż Elżbiety Ludwik Węgierski, Król Węgier i Polski. W latach 1390-1395 bawiła w zamku Królowa Jadwiga która ufundowała szpital w Bieczu.
W latach 1386-1431 przebywał dwudziestokrotnie Władysław Jagiełło, między innymi w 1401 r. zaręczył się z Anną Cylejską, a w 1411 r. wydał pełnomocnictwo delegacji polskiej udającej się na zjazd w Szramowcach. W 1414 r. monarcha naradzał się ze stuosobową delegacją polską udająca się na Sobór w Konstancji. Po raz ostatni, jako 80-letni starzec przebywał tutaj w 1431 r. w tymże castrum w 1439 r. gościł Władysław Warneńczyk, tu spotkał się z królem Węgier Albertem Habsburgiem, tu wspólnie z bratem Kazimierzem Jagiellończykiem zawarł układ z zakonem Joannitów.
W latach 1434-1447 przebywała tutaj także czterokrotnie Królowa Zofia i wydawała korzystne dokumenty dla miasta i sąsiednich wsi. Według znanych dotychczas dokumentów była ona ostatnią z panujących którzy przebywali w tym zamku.
Zamek jeszcze w 1473 r. był siedzibą urzędu grodzkiego. Z czasem budowla zaczęła podupadać. Zmieniła się technika wojowania, weszła w użycie broń palna, w związku z tym konieczna byłą przebudowa zamku. Silnie obwarowane miasto, przejęło funkcję obronną. Zamek na mocy dokumentu wydanego przez Kazimierza Jagiellończyka w 1475 r. został zniszczony.
Do dzisiaj zachowały się w ziemi fundamenty zamku z potężną basztą o ścianach grubości 4m. Do zamku prowadził zwodzony most od strony zachodniej.