Pierwszy, zapewne drewniany kościół stał tu już w XII w. Spalony wraz z grodem przez Tatarów
w 1241 r., odbudowany jako murowany w II poł. XIII w., potem jeszcze wielokrotnie płonął i był rekonstruowany.
Cechą charakterystyczną obiektu jest widoczne nawarstwianie się stylów. Nad wejściem z prezbiterium do zakrystii widnieje portal z datą 1529.
Kościół jest orientowany, trójnawowy, wewnątrz umiejscowione są dekoracje stiukowe. Uwagę zwracają: późnobarokowy ołtarz główny z figurami św. Piotra i Pawła, krucyfiksy z XVII w. (w kruchcie pod wieżą) i z XVIII w. (na zewnętrznej ścianie wschodniej prezbiterium), marmurowa chrzcielnica z 1613 r. oraz epitafia i tablice pamiątkowe.
W kościele przechowywane są również pamiątki ze zlikwidowanego dominikańskiego kościoła pw. Św. Krzyża: trzy XVIII-wieczne obrazy (Matki Bożej Różańcowej, św. Jacka i św. Dominika), feretron i ornaty oraz zabytkowe kielichy mszalne.
lokalizacja: ul. J. Dąbrowskiego
dojazd: przez Most Piastowski ulicą Jana Dąbrowskiego
|